تاریخچه عکاسی

نوشته شده توسط

ادمین

تاریخچه عکاسی

امروز قرار است به طور مفصل و جامعی درباره تاریخچه عکاسی و تکنیک های ان صبحت کنیم. با ما همراه باشید.

​هنر عکاسی به معنی ثبت کردن و نگارش یک عکس میباشد. تصویر برداری در دو مرحله انجام میگیرد : یکی ثبت عکس توسط دوربین و سپس ثبت کردن تصویر بر روی فیلم و یا هر وسیله عکس الکترونیکی و مرحله دیگر ظاهر کردن تصویری که توسط دوربین ثبت شده و ثابت و پایدار کردن ان.

تاریخچه عکاسی

عکاسی نام های دیگری نیز دارد مثل فرتور نگاری و فتوگرافی. این عبارات در اصطلاح به معنی روش عکاسی و همین طور عکس برداری است و گاهی به شغل عکاس نیز نسبت داده میشود. هنر زیبای عکاسی در بیشتر کشورهای دنیا به صورت « فتو گرافی» شناخته میشود. این کلمه از دو بخش تشکیل شده است؛ بخش یونانی فتو که معنایش نور میباشد و بخش گرافی که به معنی نگارش و یا ثبت کردن است. پس در نتیجه فتوگرافی در اصطلاح به معنی نقش کردن توسط نور است. 

تجهیزات عکاسی شامل چه چیزهایی میباشد ؟

  • ​دوربین عکاسی 
  • فیلم عکاسی
  • لنز‌مناسب

​چنین تکنیک در هنر عکاسی

  • ضد نور
  • پنینگ
  • سراسر نما
  • عکاسی توسط مادون قرمز
  • عکس برداری دامنه دینامیکی بالا

​چندین اصطلاح فنی در عکاسی

  • فاصله کانونی
  • قرمز بودن چشم
  • شاتر
  • دیافراگم
  • فوکوس
  • عمق میدان
  • تعادل رنگ سفید

طی این فرایند ثبت کردن توسط نور بر روی یک سطحی که به نور حساس میباشد مثل نگاتیو و یا وسیله گیرنده نور سبب میشود الگوهای نوری که دوباره بازتابیده شده اند و یا از روی وسایل حساس به نور ساطع شده باشند تاثیر گذار است. و درنهایت سبب ثبت شدن عکس میشود. ( این وسایل مثل نقره کلرید میباشد) 

عکاسی سه جنبه دارد

  • جنبه علمی 
  • جنبه صنعتی
  • جنبه هنری

هنر تصویر برداری تحت عنوان یک پدیده علمی پدیدار شد سپس به صورت یک صنعت حرفه ای شناخته شد و‌در اخر به عنوان یک هنر پذیرفته شد . 

عکاسی یا همان فتوگرافی توسط یک فرد تکمیل نشده است بلکه حاصل تلاش بسیاری از افراد در انواع زمینه ها و کشفییات و نو اوری ها در طول زمان تاریخ میباشد. سالیان قبل از اختراع عکاسی روش کار دوربین کشف شده بوده است اما نخستین عکس لیتوگرافی‌نوری در حدود سال ۱۸۲۲ میلادی توسط شخصی فرانسوی به نام ژوزف نیسه فور نیپس پدید امد و سپس قادر شد که عکسی ثابت و دائمی از طبیعت به اسم اصطبل و کبوترخانه را پدید اورد. ژوزف نیسه فور نیپس به همراه لویی داگر‌ یک سری ازمایش ها بر روی ترکیبات نقره انجام دادند ( این ازمایشات بر اساس داده های یوهان هاینریش شولتز انجام شد) . سر انجام اقای لویی داگر در سال ۱۸۳۷ میلادی روش داگرئو تایپ را پدید اورد. 

مبحث عکس رنگی سه رنگ، توسط اقای جیمز کلرک ماکسول در حدود سال ۱۸۵۵ میلادی ارائه شد. طبق نظری که این فرد داد نور مرئی‌ توسط رنگ های اساسی مثل رنگ قرمز ، رنگ سبز و رنگ ابی تشکیل شده است. سپس جیمز کلارک اقدام به ساختن فیلمی‌کرد که نوعی فیلم سه لایه بود که هر لایه اش در مقایسه با رنگ های اساسی اولیه دارای حساسیت بود و وی توانست اولین عکس‌رنگی را در حدود سال ۱۸۶۱ میلادی به اثبات برساند. 

شخصی به نام جورج ایستمن در سال ۱۸۸۴ میلادی فیلمی به نام فیلم رول را تولید کرد که فیلمی از جنس پلاستیک به همراه امولسیون ژلاتینی بود. همین شخص با تولید دوربین جعبه ای در سال ۱۸۸۸ میلادی توانست تصویر برداری را برای مردم عادی نیز مقرون به صرفه کند و سبب ایجاد تحول بزرگی در دنیای هنر شد. شخصی به نام ادوین لند دوربینی انالوگ برای ظهور فیلم فوری تحت عنوان دوربین پولاروید اختراع کرد که فوراً بعد از تصویربرداری نمونه چاپ شده تصویر را پرینت میکرد و عکسی که چند دقیقه پیش گرفته شده بود در مدل های جدید مشاهده میشد. 

در عکاسی به روش انالوگ باید ملاحظاتی مثل اصلاح رنگ، اصلاح نور و کنتراست را پیش از عمل‌نور دهی بررسی کرد. به این دلیل که بعد از اتمام نور دهی و ظاهر کردن فیلم قادر به کار بخصوصی نمیباشد. اصطلاح ظاهر کردن در عکاسی در معنای تماس برقرار پیدا کردن بین فیلم عکاسی و یا کاغذ عکاسی به همراه مواد شیمیایی است که سبب تبدیل شدن یک فیلم به عکسی منفی ( همان نگاتیو) و یا مثبت ( اسلاید) میباشد. اصطلاح عکاسی دیجیتال به فرایند نگارش تصاویر توسط دریافت نور روی سطح های حساس به نور که سنسور الکتریکی نام دارد گفته میشود. توجه داشته باشید که الگو های نوری ساطع شده و یا بازتاب شده از وسایل حساس به نور اثر میگذارد و درنهایت سبب ثبت تصاویر مختلف میشود. 

دوربین سوراخ سوزنی : همان طور که گفته شد سال های قبل از اختراع شدن عکاسی، روش کار کردن دوربین عکاسی در بین مردم دیده میشد. موزی، اقلیدس و ارسطو در قرن چهارم و پنج قبل از میلاد مسیح، نحوه عمل کردن دوربین سوراخ سوزنی  را ارائه داده بودند، در زمان گذشته در یونان این عقیده وجود داشت که نور از طرف چشم به سمت وسایل گوناگون میتابد و عمل بازتاب شدن ان سبب دیده شدن وسایل خواهد شد. ارسطو و اقلیدس با کمک گرفتن از تئوری سوراخ سوزنی توانستند نظریه ای مخالف این عقیده ارایه دهند. انها با قرار دادن صفحه ای مات در پشت دوربین های سوراخ سوزنی و تصویر بازتاب شده اجسام را روی انها میدیدند. در حدود قرن ششم میلادی شخصی به نام انتمیوس در تحقیق های خود از دوربین های خاص تری به نام دوربین تاریکخانه ای بهره گرفت. 

شخصی به نام ابن هیثم نظریه دوربین سوراخ سوزنی را بسط داد و طی تخقیقات خورشید گرفتگی خودش از جسمی به نام جعبه تاریک بهره گرفت. وی برای نخستین بار بود که به طور هم زمان از دوربین سوزاخ سوزنی و دوربین تاریکخانه ای در تحقیقات و مطالعات خود استفاده کرد. هدف او از این کار بررسی ویژگی های نور بود. 

نکته جالب : نیترات نقره در قرن سیزدهم توسط شخصی به نام البرتوس ماگنوس و نقره کلرید در قرن سیزدهم نیز توسط شخصی به نام ژرژ فابریسیوس کشف شده اند. 

شخصی به نام دانیل باربارو در حدود سال ۱۵۶۸ میلادی توانست نحوه کار کردن دیافراگم و در عین حال عملکرد عدسی را در دوربین های مدل تاریکخانه ای نیز توضیح دهد. شخصی به نام ویلهلم هومبرگ در حدود سال ۱۶۹۴ میلادی توانست چگونگی عملکرد نور را در تاریک کردن برخی مواد شرح دهد. از طرفی در سال ۱۸۰۲ میلادی نیز شخصی به نام توماس وجوود توانست تصاویر واضح و شفافی بر روی سطوح حساس به نور توسط نیترات نقره به دست اورد. 

اتاق تاریک باعث شد که هنر عکاسی تکامل پیدا کرده و دوربین عکاسی خلق شد. اتاق تاریک در واقع اتاقی است که هیچ پنجره ای ندارد که تنها یک روزنه کوچک بر روی یک دیوار اتاق وجود دارد و در حقیقت هیچ نوری قابلیت ورود را به این اتاق ندارد. عکس هایی که رو به روی ان روزنه کوچک قرار دارند به صورت بر عکس و وارونه بر روی دیوار جلویی اش نمایان میشوند و قابل دیدن هستند. تعدادی از نگارگران ان دوران از این عکس های بازتابیده شده تحت عنوان الگو نقاشی خود استفاده مینمودند. سال ها بعد اتاق تاریک تبدیل به دوربین عکاسی در ابعاد کوچک تر شد. درواقع رو به روی ان روزنه ماده حساس به نوری میگذاشتند و از این طریق تصاویر گوناگونی ثبت میکردند. 

در سال ۱۸۲۲ میلادی نخستین عکس لیتوگرافی نوری توسط شخصی فرانسوی به نام ژوزف نیسه فور نیپس ثبت و ارایه شد اما وقتی که داشت از ان رونویسی میشد از بین رفت. اما ژوزف نیسه فور نیپس بیخیال نشد و دوباره در سال ۱۸۲۶ میلادی توانست عکسی از طبیعت ( اصطبل به همراه کبوتر خانه) تولید کند. نکته ای که وجود داشت این بود که مدت زمان لازم جهت نوردهی به این عکس حدود هشت ساعت میشد که زمان کمی نبود. مشکل دیگری که در این عکس دیده میشد ، این بود که عکس منفی ( نگاتیو) بود. نگاتیو به این معنی است که رنگ های سیاه را سفید و رنگ های سفید را سیاه نشان میداد. به دلیل وجود این مشکلات، ژوزف نیسه فور نیپس با همکاری لویی داگر توانست راه حل بهتری برای این مشکلات پیدا کند. انها تحقیقات و ازمایشاتی را بر پایه ترکیبات به دست امده از نقره در ان زمان که شخصی به نام یوهان هاینریش شولتز ان را ارایه داده بود، انجام دادند. در سال ۱۸۱۶ میلادی اقای یوهان هاینریش شولتز متوجه شده بود که اگر ترکیب نیترات نقره به همراه گچ در برابر نور قرار داده شود ، تیره خواهند شد. 

اقای نیپس در سال ۱۸۳۳ میلادی دار فانی را وداع گفت ولی همکار او داگر این راه را ادامه داد و در سال ۱۸۳۷ میلادی روش داگرئو تایپ را ارایه داد. این روش ( داگر یو تایپ) این گونه بود که برای مدتی به یک صفحه ای از جنس نقره بخار ید داده میشد ؛ هدف از این کار حساس شدن ان نسبت به نور بود. سپس انرا داخل دوربین جعبه ای که عدسی انرا از قبل برداشته بود قرار داد و حدود پانزده تا سی دقیقه نور از سمت وسیله به ان صفحه نقره ای اولیه تابانده میشد. در ادامه جهت ظاهر کردن ان عکس، صفحه مورد نظر را در محلولی از جنس جیوه با حرارت حدود شست و پنج درجه سانتی گراد قرار میداد تا از بهم پیوستن نقره و جیوه عکس تولید شود. بعد از این مرحله، صفحه را در اب سرد قرار میداد ؛ هدف او از این کار تثبیت و پایدار کردن ان بود. در اخر کار صفحه را در محلول سدیم کلراید ( اب نمک) میگذاشت و در نهایت تصویر ظاهر میگشت. یکی از مشکلات این روش ( داگرئو تایپ) گرفتن تنها یک نسخه پازتیو ( مثبت یا دایمی) از تصویر بود. 

در حدود سال ۱۸۳۵ میلادی ، چندین ماه بعد از اعلام نتایح تحقیقات و بررسی های لویی داگر ، شخصی به نام هنری فاکس تالبوت که انگلیسی بود ، مقاله ای تحت عنوان « طراحی نوری» که از مراحل کار عکاسی خود بود منتشر کرد. هنری فاکس تالبوت این روش را در سال ۱۸۳۵ اختراع کرده بود ولی به مدت پنج سال انرا مخفی نگه داشت و روش کار کامل شده خود را در سال ۱۸۴۰ میلادی تحت عنوان « کالو تایپ» ارایه داد. روش کار این نظریه این گونه بود که کاغذ حساس به نیترات نقره جایگزین صفحات فلزی شده بود. این کاغذها به همراه ترکیبی از اب نمک ( سدیم کلراید) و اسید گالیک به کار برده میشد. یکی از مزیت های این روش میزان کم نور دهی مورد نیاز بود ؛ تنها دو دقیقه نیاز به نردهی در این روش بود، و پس از ان تصویری مخفی شکل میگرفت که انرا توسط پتاسیم یدید و سدیم سولفات به شکل نگاتیو ( منفی) و در سایز های کوچکتر ثبت و نگارش میکرد. با استفاده از ان میشد نسخه های دائمی زیادی و در اندازه و سایزهای گوناگون از ان تهیه کرد ( مزیت این روش نسبت به روش قبلی) . تا قبل از ابداع این روش عکاسان ناچار بودند که صفحه حساس مورد نیازشان را به اندازه وسیله مورد نظرشان اماده کنند و ان اندازه ثابت بود و امکان تغییر نداشت. 

تا حدود سال ۱۸۶۰ میلادی روش داگرئو تایپ به طور کلی از بین رفت و عکاسی به مدل نسخه های منفی ( نگاتیو) و مثبت ( پازتیو) پا به میدان گذاشت. در حدود سال ۱۸۳۹ میلادی شخصی به نام جان هرشل توانست به کمک سدیم تیو سولفات روش جدیدی برای تهیه نسخه منفی بر روی شیشه ارایه دهد که در طی زمان توانست جایگزین نگاتیو های کاغذی بشود .

نظریه عکس رنگی توسط شخصی به نام جیمز کلرک ماکسول که فردی انگلیسی زبان و فیزیکدان بود در سال ۱۸۵۵ میلادی ارائه شد. طبق این نظریه، فیلمی ساخت که توانست اولین تصویر رنگی را در سال ۱۸۶۱ میلادی به جهانیان عرضه کند. ( نظریه عکس رنگی این بود که نور مرئی از سه رنگ اصلی قرمز و سبز و ابی تشکیل شده است). 

در نهایت در سال ۱۸۷۴ میلادی نخستین شیشه های خشک شده عکاسی توسط یک شرکت انگلیسی ارائه شد و در حقیقت هنر عکاسی به کاری عملی تبدیل شد. یکی از مشکلات مهم این عرضه، این بود که حمل و نقل و جا به جایی شیشه ها از جنبه شکستگی و سنگینی کار را بسیار سخت میکرد. سال ها بعد شخصی به نام ریچارد مادوکس که در عین حال فیزیکدان و عکاس بود توانست فیلم عکاسی ژلاتینی را تولید کند و در نتیجه تایم عکس برداری را کوتاه تر کرد و حمل و نقل فیلم های عکاسی راحت تر شد و این قضیه نقطه عطف مهمی در دنیای عکاسی به شمار امد. 

شعار بازرگانی شرکت کداک برای محصولاتش ( دوربین هایش) این بود که : « تنها کافی است شما دکمه را فشار دهید، ما بقی اش با ما خواهد بود »

در ماه نوامبر سال ۱۹۴۸ میلادی شخصی به نام ادوین لند مدل جدیدی از دوربین انالوگ ظاهر کردن فیلم فوری که انرا « دوربین پولاروید» نامید اختراع کرد. نحوه کار این دوربین چنین بود که بلافاصله پس از عکس گرفتن نسخه چاپی تصویر را پرینت میکرد و عکسی که چند دقیقه پیش گرفته شده بود در مدل های جدید قابل مشاهده بود. 

در دهه ۱۹۶۰ میلادی که انسان توانست به کره ماه دسترسی پیدا کند، تصاویر دیجیتال هم پیشرفت قابل توجهی داشت. دستگاه های ثبت کننده امواج انالوگ ، اطلاعات ارسالی از فضا را بسیار سخت و دشوار میتوانست دریافت کند. در این راستا با دیجیتالی شدن سیگنالها و تقویت شان، تمام پارازیت ها و موانع کنار رفتند و در نهایت تصاویر واضحی به دست امد. 

‌پیدایش عکاسی در ایران

پیدایش عکاسی در ایران نسبت به فرانسه با اختلاف حدود سه سال روی داد. هر اختراع جدیدی که به هنر عکاسی مربوط میشد بعد از تولید شدن به دست پادشاه ایران به عنوان هدیه میرسید. محمد شاه قاجار اولین دستگاه های تصویر برداری به مدل داگرئو تایپ را از روسیه و انگلیس وارد ایران کرد و در اواخر اذر ماه سال ۱۲۲۱ خورشیدی ( یا اواسط دسامبر ۱۸۴۲ میلادی) اولین تصویر برداری در ایران کلید خورد. 

عکاسی انالوگ

همانطور که تا الان متوجه شدید عکاسی از همان ابتدای پیدایش خود بر پایه انالوگ ساخته شده بود ولی این ویژگی پس از پدید امدن عکاسی دیجیتال نمود بیشتری پیدا کرد. عکاسی به روش انالوگ پروسه طولانی برای تکاملش طی کرده است؛ از شیشه های خیس کلودیونی گرفته تا شیشه های خشکی که به دست کمپانی انگلیسی تولید شد و در نهایت فیلم ژلاتینی که توسط ریچارد لیچ مادوکس اختراع کرد، همه و همه جزو تلاش های بشر در حرفه عکاسی انالوگ به شمار میاید. 

برای اینکه در عکاسی انالوگ بهترین جواب را بگیرید باید همه ملاحظات را در نظر بگیرید مثل اصطلاح رنگ، اصطلاح نور، کنتراست. توجه داشته باشید که تنظیم این موارد باید پیش از نور دهی صورت گیرد تا بهترین نتیجه را به دست اورید. 

ظهور فیلم

اصطلاح ظهور کردن در عکاسی به معنای تماس دادن بین فیلم یا کاغذ عکاسی با مواد شیمیایی است که در نهایت سبب تبدیل شدن فیلم به یک تصویر مثبت و یا منفی ( پازتیو یا نگاتیو) میشود. این مرحله نخستین گام در ظهور فیلم و عکس میباشد. هدف از ظاهر کردن این است که بتوان از یک تصویر موقتی روی کاغذ و یا فیلم عکاسی، تصویری دائم تولید کرد. ویژگی های این تصویر دائم، قابلیت دیده شدن، عدم حساسیت به نور است. بعد از طی کردن اولین مرحله، وارد مراحل دیگری مثل توقف، ثبت کردن و شست و شو خواهیم شد. 

انواع ظهور فیلم

  • ​ظهور فیلم سیاه و سفید
  • ظهور فیلم رنگی 

​ظهور فیلم سیاه و سفید

به طور کلی در ظهور فیلم ( چه ظهور فیلم سیاه و سفید و چه ظهور فیلم رنگی) ذرات نقره برمید که در معرض نور قرار گرفته اند به فلز سیاه نقره متال تبدیل میشوند و سبب ایجاد منفی ( نگاتیو) میشوند. به این دلیل به ان نگاتیو میگویند که رابطه معکوس با صحنه تصویر برداری دارد. یعنی در واقع بخش هایی از صفحه عکاسی که روشن تر هستند طی ظاهر کردن تیره میشوند و بخش هایی از صحنه عکاسی که تیره هستند، طی عمل ظاهر کردن روشن میشوند. عمل ظهور یک احیا شیمیایی محسوب میشود. چاپ کردن به روش‌تماسی یا اگراندیسوری منفی روی کاغذ منفی عکاسی ، حاصل را پازتیو یا مثبت میکند. 

ظاهر کردن به روش ریورسال جهت نتیجه پازتیو یا نتیجه مثبت انجام میگیرد. به نتیجه کار اسلاید گفته میشود. در میان گام های ظهور ریورسال سیاه و سفید یک گام نور دهی دیده میشود. برای کامل شدن این مرحله و جلوگیری از هرگونه نقص و عیب و اشتباهی،شفاف بودن قرقره تانک‌های ظهور ضرورت دارد تا سایه تشکیل شده از ان سبب خرابی و اشتباه نشود.

ظهور فیلم رنگی

همانطور که واضح است ظهور فیلم رنگی  به دلیل دما از ظهور فیلم سیاه و سفید حساس تر و سخت تر میباشد. چون لایه هایی که در این فیلم ها قرار دارند به رنگ حساس میباشند، حتی تغییرات جزئی دما نیز به اندازه نیم درجه سانتی گراد سبب پدید امدن اعوجاج رنگ میشود. در مکانیسم ظهور فیلم رنگی، دما به شیوه ای اتوماتیک توسط دستگاه ظهور تنظیم و پایدار میشود. در لابراتور های بزرگ که ظهور به صورت مداوم انجام میگیرد، پایدار نگه داشتن خاصیت احیا کنندگی داروی ظهور بسیار مهم و قابل توجه میباشد. این عمل اکثرا توسط دارو های تقویتی که روی انها حرف R نوشته شده است انجام میگیرد. دارو های تقویتی را با واحد سانتیمتر مربع از ظهور های گرفته شده به دارو های اصلی  اضافه میکنند. در ظهور ریورسال رنگی دیگر مرحله نوردهی وجود ندارد. اگر یادتان باشد این برخلاف ظهور های سیاه و سفید است. ظهور دوم فورا پس از بلیچ انجام میگیرد. پایه فیلم ظهور ریورسال رنگی هم شفاف میباشد. ( برخلاف بقیه فیلم های رنگی موجود) دارو های ظهور ریورسال در گذشته انواع زیادی داشتند و ظاهر کردنشان فقط و فقط در کارخانه تولید کننده شان امکان پذیر بود. در بسته بندی هر فیلم ظهور ریورسال، ادرس کارخانه سازنده ان قرار میدادند که هزینه ان نیز بر عهده کارخانه بود. فقط کافی بود که عمل نور دهی فیلم را انجام داده و سپس انرا درون پاکت گذاشته و به کارخانه مبدا ارسال میکردید. سپس کارخانه فیلم را ظاهر میکرد و به دست عکاس میرساند. 

عکاسی دیجیتال

عکاسی دیجیتال فرایند نگارش و ثبت عکس‌ها به روش دریافت نور و ثبت ان بر روی صفحه حساس به نور سنسور الکتریکی میباشد. امواج نوری که از سطح اشیا بازتابیده و یا ساطع میشود بر روی صفحات حساس به نور اثر گذاشته و در نهایت سبب ثبت شدن تصاویر میشود. عکاسی دیجیتال پرطرفدار تر از سایر عکاسی ها میباشد. دلیل ان هم به ویژگی های خاص خودش نظیر اسانی کار با ان، سرعت بالا، انتقال و چاپ و کیفیت بالا میباشد. در این سیستم، وظیفه ثبت عکس بر عهده سنسور ( حسگر) میباشد. هیچ یک از حسگر ( سنسور) های موجود نمیتواند رنگ هارا تشخیص دهد فقط میتواند شدت روشنایی نور را تشخیص و ثبت نمایند. هر کدام از این حسگر ها از میلیون ها حسگر کوچک حساس به نور ساخته شده اند و هر یک از این حسگر های کوچک اکثرا از یک پیکسل ساخته شده اند که کارش ثبت عکس نهایی میباشد. تولید کنندگان این حسگر ها با جاگذاری فیلتر های رنگ های اولیه و اصلی ( سبز ابی قرمز) بر روی هریک از انها توسط الگو بایر این قابلیت را به انها میدهند که با کمک گرفتن از الگو های درون یابی و بررسی تفاوت عدد های ثبت شده توسط حسگر های کوچک مجاور، رنگ‌حقیقی هر یک از پیکسل هارا پیدا کنند. دوربین هایی که میتوانند عکس را به صورت اولیه و خام ثبت نمایند، این امکان را میدهند که قسمت شناسایی رنگ در وسیله الترونیکی شخصی انجام گیرد. مزیت این کار این است که به استفاده کنندگان این اجازه را میدهد که در ادیت ( ویرایش) تصویر نهایی خود ازادی و استقلال بیشتری داشته باشند. 

یکی از ویژگی های مهمی که در دنیای دوربین های دیجیتال به ان اهمیت داده میشود تعداد پیکسل های موجود در یک دوربین میباشد. این تعداد با واحد مگاپیکسل تعیین میشود و از ضرب کردن تعداد پیکسل های افقی در پیکسل های عمودی یک سنسور به دست میاید. برای درک بهتر این موضوع به این مثال توجه کنید : دوربینی را درنظر بگیرید که دارای حسگری با سه هزار پیکسل افقی و دو هزار پیکسل افقی میباشد. در نتیجه چنین دوربینی شش مگاپیکسلی خواهد بود. این رقم شاخص خوبی برای مقایسه دوربین های دیجیتال با هم میباشند ولی از طرفی این ارقام گمراه کننده نیز هستند چون این اعداد صرفا تعیین کننده کیفیت یک دوربین نمیباشد، علاوه بر این مقیاس یک دوربین خوب شامل ویژگی هایی مثل نوع سنسور، مساحت حسگر، ابعاد لنز های موجود بر روی هر یک از پیکسل ها و در نهایت قدرت فوکوس ( تمرکز) لنز میباشد. 

هیستوگرام

هیستو گرام یا به زبان فارسی بافت نگار، نموداری میباشد که فراوانی عناصر محور افقی در عناصر محور عمودی نشان میدهد. کاربرد هیستوگرام در تعیین شدت نور از حداقل مقدار ان تا حداکثر مقدارش در محور افقی و تعداد پیسکل های هر یک در محور عمودی میباشد. بررسی و توجه به هیستوگرام عامل خوبی برای کنترل نور دهی دوربین و عکس میباشد. بافت نگار یکی از شاخص های مهم و کارامد در دوربین های دیجیتال میباشد. 

رکورد بزرگترین عکس دنیا

در ماه می سال ۲۰۱۵ میلادی ( یا در واقع خرداد ماه سال ۱۳۹۴) یک گروه پنج نفره از عکاسان ماهر بعد از چهارده روز کار در ارتفاعی حدود ۳۵۰۰ متری و دمای منفی ده درجه و حدود سی و پنج ساعت کار کردن بدون مکث، بزرگترین عکس دنیا به حجم ۳۶۵ گیگا پیکسل را توانستند از کوه مون بلان ثبت کنند. ویژگی های این عکس شامل پاناروما ( سراسر نما) یا عکس ۳۶۰ درجه میباشد که از چیزی حدود هفتاد هزار عکس تشکیل شده است. جالب است بدانید اگر قرار باشد این عکس را چاپ کنید باید به اندازه یک زمین فوتبال داشته باشید. سرگروه این تیم حرفه ای شخصی ایتالیایی به نام فیلیپو بلینی بود و این تیم از سه دوربین کانن برای کارش استفاده کرد که یکی از این سه دوربین به بازوی روباتی مجهز شده بود. رکورد قبل تر از این عکس‌مربوط به عکسی از شهر لندن بود که در سال ۲۰۱۲ میلادی از روی برج مخابرات تهیه شده بود و چیزی حدود ۳۲۰ گیگا پیکسل بود. 

تحصیل در هنر عکاسی

رشته عکاسی در مقطع متوسطه و مقطع اموزش عالی اموزش داده میشود. دانشجویان این رشته زیبا، با تکنیک زیبایی شناسی، تاریخ عکاسی ، هنر و انواع تکنیک ها اشنا خواهند شد. مدت زمان تدریس هر واحد نظری حدود یک ساعت در هفته و مدت زمان اموزش واحد عملی حدود دو ساعت در هفته و گارگاه ان حدود سه ساعت در هفته میباشد. عکاسی شیوه نوین از دیدن است. کاربرد این هنر در تمام شغل ها اعم از تبلیغات، روزنامه و مجله، صنعت، فیزیک، شیمی، سینما، نجوم، جانور شناسی و غیره به چشم میخورد. فارغ التحصیلان این رشته میتوانند در حیطه خبرنگاری و نشریات، کار در اتلیه و غیره مشغول به‌کار شوند. 

تکنیک های عکاسی

  1. ضد نور silhouette : تکنیک رایجی است که در ان منبع نور در قسمت پشت شخص قرار دارد. در قوی ترین و بالاترین حالت به علت سرعت نور سایه ای از شخص بر روی عکس دیده میشود. زیباترین و بهترین حالت زمانی پدید میاید که زمان غروب و یا طلوع خورشید میباشد و پشت تصویر به رنگ زرد یا نارنجی زیبایی میباشد. استفاده از این تکنیک یک راه برای انتقال دادن انواع حس و حالت ها ( غم و اندوه، ارامش، خوشحالی و شادی و غیره) به بیننده میباشد. گاهی ممکن است فرد بیننده با مشاهده این تصاویر نتواند به درستی تصویر را درک کند ولی به دلیل وجود بخش های تیره و تاریک قوه تخیل فرد تقویت میشود. 
  2. HDR اچ دی ار : اچ دی ار مخفف عبارت high dynamic range imaging میباشد. اچ دی ار به تکنیک ها و روش هایی گفته میشود که در مقایسه با تکنیک‌های معمولی، امکان حضور دامنه دینامیکی روشنایی بالاتری در میان نقاط تیره و روشن پدید میاورد. عکس های حاصل از اچ دی ار از ترکیب نمودن چندین عکس پدید میایند. برای تهیه هر عکس اچ دی ار لازم است که چندین عکس با کادر واحد گرفت. علاوه بر این هریک از این عکس ها باید با نوردهی مخصوص خودش تهیه شود. برای مثال یک عکس با نوردهی نرمال و سایر عکس ها با نوردهی بالاتر یا پایین تر. هدف ما از استفاده از روش اچ دی ار بالا بردن محدوده دینامیکی است. 
  3. پنینگ : panning : تکنیک پنینگ یا گوشه گردی دوربین، تکنیکی در عکاسی است که جهت نمایان شدن حرکت اشخاص و سوژه های عکس استفاده میشود. پنینگ در واقع به حرکت افقی و حرکت عمودی و حرکت چرخشی یک عکس ثابت گفته میشود. در این تکنیک دو حالت وجود دارد یا سوژه خودش متحرک است و همین باعث تمیز دادن ان از محیط اطرافش میشود و یا سوژه ثابت است و دوربین باید حرکت کند. در هر دو حالت بیننده حس حرکت را در عکس لمس میکند. کم کردن سرعت شاتر باعث مشخص شدن بیشتر حرکت تصویر میشود. این روش تکنیکی دشوار محسوب میشود. چون لازم است که سرعت شاتر مناسب با عکس باشد و بستگی به سرعت عکس میباشد. از نگاهی دیگر باید حرکت دوربین هم رعایت شود اگر این قضیه رعایت نشود سوژه نیز محو‌خواهد شد . یکی از وسایل مناسب برای استفاده از این تکنیک، تک پایه میباشد. 
  4. مادون قرمز : infrared photography : تصویر برداری مادون قرمز روشی است که قسمت مرئی نور را حذف کرده و تنها پرتو های مادون قرمز تهیه و ثبت میشوند. ویژگی انعکاسی نور مریی با مادون قرمز کاملا متفاوت است و به این دلیل که مادون قرمز قابل رویت با چشم ادمی نمیباشد، حاصل ان عکس هایی است که در واقعیت قابل مشاهده نیستند. برای مثال رنگ سبز یک‌ گیاه در عکاسی مادون قرمز به رنگ سفید دیده میشود. برای عکاسی این تکنیک به فیلتر مادون قرمز نیاز داریم. این فیلتر کاربردش این است که میتواند نور مریی را حذف کند و تنها نور مادون قرمز را نشان میدهد. 
  5. پاناروما ( سراسر نما ) : سراسر نما تکنیکی است که باعث ایجاد تصاویری با دید وسیع تری در مقایسه با عکس های معمولی مینماید. نحوه تشکیل چنین تصاویری این گونه است که تنها کافی است چندین عکس معمولی را کنار هم گذاشت. باید تعدادی عکس از سوژه گرفت و به کمک نرم افزار های مناسب انهارا کنار هم قرار داد. شاید سوالتان این باشد که چه تعداد عکس کافی است ؟ تعداد این عکس ها وابسته به فاصله کانونی است. هرچه فاصله کانونی بیشتر باشد، باید تعداد عکس های بیشتری گرفته شود. فاصله کانونی بیشتر یعنی بزرگنمایی بیشتر و زاویه دید کمتر ؛ در نتیجه در هر کدام از عکس ها تنها محدوده کمی از سوژه دیده میشود. 
نظری برای این مقاله ثبت نشده است